Elfstedentocht

Elfstedentocht op de schaats

De provincie Fryslân kent elf steden. Die elf steden zijn overal in Nederland bekend. Niet vanwege de steden zelf, maar juist onder de gehele noemer: Elfsteden. En de diverse tochten die tussen en door deze steden worden gehouden.
De Elfstedentocht is een route, een route van ruim tweehonderd kilometer. Ieder jaar, op pinkstermaandag , nemen duizenden mensen de fiets om de route te fietsen. Op dezelfde dag rijden honderden motorrijders  dezelfde route.
Daarnaast zijn er o.a. . Elfstedentochten voor wandelaars, hardlopers (in estafettevorm), kano’s, bootjes, solarboten, autopetten, auto’s.
De meest bekende is toch wel de Elfstedentocht voor schaatsenrijders.
Een tocht waarvoor koud winterweer nodig is en veel ijs in sloten, vaarten, rivieren, meren (liefst vijftien centimeter dik, behalve op de klúnplekken). In tocht die vanwege deze eisen niet alle jaren plaats kan vinden. En hierdoor krijgt de schaats Elfstedentocht iets heroïsch  of magisch.

Als het zoverf is , wat bekend gemaakt wordt door de voorzitter van de “Alvestêdevereniging” , dan is de gehele provincie in rep en roer.
De eerste woorden van de voorzitter brengen meteen al iets magisch met zich mee. “It giet oan” is een Friese uitspraak die landelijk bekendheid kreeg.

De schaats Elfstedentocht is er voor wedstrijdschaatsers maar ook voor vele duizenden toerrijders.
Vroeg in de ochtend gaan de wedstrijdrijders het ijs op, later op de ochtend volgen dan de toerrijders. Op de wal, op het land staan wederom duizenden mensen deze schaatsers aan te moedigen. 

In Leeuwarden is de start van deze tocht. Daarna op naar Sneek, IJlst, Sloten, Staveren, Hindeloopen, Workum, Bolsward, Harlingen, Franeker, Dokkum, vervolgens weer naar Leeuwarden, daar waar de de finish is. Naast deze elf steden is ook het gehucht  Bartlehiem wereldberoemd geworden door deze tocht.Bartlehiem is de plek waar de schaatsers twee keer, op naar Dokkum en van Dokkum, langs komen.

 De meest barre tocht was die van 1963, toen kwamen er slechts 69 fan de 10.000 schaatsers over de finish.
Met min 18 graden gingen de schaatsers toen van start en onderweg was er stuifsneeuw en een koude oostenwind.
Reinier Paping werd de winnaar.
Na 1963 kwam der pas weer een tocht in 1985. Toen was er ook de landelijke gekkenboel rondom de tocht. De media had hier veel invloed op.  De gehele tocht kwam live op televisie.

De winnaar van de wedstrijdtocht krijgt eer voor het leven. De andere schaatsers (en de winnaar natuurlijk ook) krijgen, bij het behalen van de finish, allemaal, het felbegeerde kruisje. Daarmee kan de schaatser laten zien dat hij een heldendaad verricht  heeft, door het schaatsen en volbrengen van de Elfstedentocht.

 

Terug naar overzicht